ASF 2018

In 2017 kwamen twee studenten met het idee van Antwerp Student Fleet. Al snel sprak het project tot de verbeelding van andere studenten. Uiteindelijk bestond het team dat de 2018 editie organiseerde uit een tiental studenten. Het hoofddoel van het project is om studenten van de Hogere Zeevaartschool de kans te geven om tijd door te brengen op zee en zo de op school vergaarde kennis te kunnen gebruiken in de praktijk.

Voor de eerste editie van ASF varen 18 studenten op drie prachtige schepen door de Noordzee. Onder hen was de Kanaga, een prachtige ketchgetuigde replica van een Colin Archer ontwerp gebouwd in Frankrijk in 1982. Ook maakte Lun II deel uit van de vloot, een originele, in 1914 gebouwde Noorse galei. De vloot vertrok van Antwerpen naar Peterhead, Schotland, met als doel de Schotse Maritieme Academie te bezoeken. Daar werden de studenten verwelkomd en kregen ze de kans om hun medestudenten te ontmoeten. Daarna gingen ze terug naar het zuiden en deden ze een beroep op Lowestoft. Daar bezochten ze het nautische gedeelte van het East Coast College en het Maritiem Museum en leerden ze veel over de zeevaarttraditie van de stad. Tenslotte werden de zeilen terug gehesen en koers gezet richting Antwerpen.

ASF – trailer

Lees het volledige verhaal

Het is tijd voor de 18 studenten van de Hogere Zeevaarschool van Antwerpen om aan hun avontuur te beginnen en uit te varen. Maar eerst, in de schijnwerpers van het MAS, nemen ze deel aan een abandon-ship drill onder het toeziend oog van de bezoekers en enkele journalisten. Na de oefening werden de reddingsvlotten geborgen en gaat iedereen weer aan boord. De vloot, die bestaat uit 3 traditionele zeilschepen, lost de meertrossen en vertrekt.

Op deze eerste editie waren er 18 studenten aanwezig. 9 Franstalige studenten en 9 Nederlandstalige studenten. Elk schip had 6 studenten aan boord. Deze 6 studenten werden onderverdeeld in 3 teams die elk hun eigen wachten lopen. Elk team bestaat uit één  Franstalige en één Nederlandstalige student. Deze manier van werken zorgde ervoor dat de studenten het gebruik van Maritiem Engels oefenden tijdens hun wachtdienst. In het algemeen was de taal aan boord ook Engels. Tijdens de reis hadden de studenten een hands-on leerervaring in het manoeuvreren van de zeilschepen volgens de COLREGs en volgens het IALA-reglement. Zeemanschap is een andere vaardigheid waar de studenten aan konden werken. Nog een andere vaardigheid die tijdens de reis enorm belangrijk gebleken is, was het begrijpen van de verschillende weersverschijnselen en de gevolgen van elk van deze weerverschijnselen. Het weer speelt altijd een belangrijke rol bij het navigeren, maar als je met kleine zeilschepen vaart, wordt het nog net dat belangrijker.

Peterhead, Schotland was onze eerste aanleghaven. In Peterhead gingen onze studenten naar de Scottish Maritme Academy. Daar kregen ze een warm welkom van de algemeen directeur. Daarna kregen ze een rondleiding door de academie en kregen ze de gelegenheid om zowel met studenten als met professoren te spreken om een beter inzicht te krijgen in de werking van deze maritieme academie. Ook kregen ze de gelegenheid om deze collega-zeilers te leren kennen, wat hun achtergrond was en wat hun interessegebied in de maritieme wereld is. De volgende dag was het aan ons om de studenten en professoren van de Scottish Maritime Academy een warm welkom te geven en hen over ons project te vertellen.

In elke aanleghaven was er een rotatie van de groepen op de schepen, zodat op het einde van de reis alle teams op elk schip gevaren hebben. De drie zeilschepen waren zeer verschillend. Bij elke wissel was het niet enkel aanpassen aan een nieuwe manier van zeilen, maar was het ook aanpassen aan een nieuwe kapitein. Voor deze editie hebben we gekozen te werken met 3 kapiteins die elk een totaal verschillende achtergrond hadden. Elke kapitein had zijn eigen verhaal te vertellen en zijn eigen ervaring te delen. Dit heeft er ook toe geleid dat een breed scala aan kennis werd behandeld door deze 3 kapiteins. De studenten hebben ook ervaren hoe elke kapitein zijn eigen manier van werken heeft en op zijn eigen manier communiceert.

De teams wisselen van schip en onder het toeziend oog van de lokale bevolking werden de zeilen opnieuw gehesen. Ook tijdens dit segment van de reis werd er opnieuw gekozen om een route dicht bij de kust te varen. Hierdoor konden we schuilen voor de grote deining en konden we ook onze kustnavigatievaardigheden verder ontwikkelen. Vooral voor de studenten die hun tweede jaar aan de Hogere Zeevaartschool zouden beginnen, was dit erg interessant. Ze zouden namelijk alles leren over Snellius en andere constructies om je positie te bepalen in de weken na de terugkeer. In Lowestoft bezochten de studenten de East Coast College en het maritiem museum. Net als in de Scottish Maritime Academy werden de studenten verwelkomd en kregen ze een rondleiding op de campus. Ze hadden ook de mogelijkheid om te communiceren met de studenten van het East Coast College.

De volgende dag bezochten de studenten het maritieme museum in Lowestoft. Dit museum wordt opengehouden door gepensioneerde zeilers die alvast veel interessante verhalen te vertellen hadden. In het museum herkende onze studenten enkele instrumenten, die we tijdens de reis zelf gebruikt hadden (Sextant en Alidade). Ook konden ze de voorgangers van instrumenten die vandaag de dag gebruikt worden aan boord van koopvaardijschepen ontdekken. (Decca, Loran-C, Jacobsstaf).

Na een laatste rotatie van schepen was het tijd om naar huis te varen. Een nachtelijke oversteek van het kanaal zorgde ervoor dat de schepen op tijd in Antwerpen aankwamen voor het event aan het Kattendijkdok in Antwerpen.